Η Αρχή της Υπευθυνότητας Απέναντι στον Εαυτό μας

/Η Αρχή της Υπευθυνότητας Απέναντι στον Εαυτό μας
Η Αρχή της Υπευθυνότητας Απέναντι στον Εαυτό μας2018-01-10T17:08:26+00:00

Αθήνα, 1 Αυγούστου 2017

Η Αρχή της Υπευθυνότητας Απέναντι στον Εαυτό μας

Ανοίγει την Πόρτα στην Πραγματική Γνώση

 

Από Έναν Δάσκαλο της Σοφίας

 

 

Σημείωμα του Συντάκτη:

Το παρακάτω κείμενο το υπογράφει ο ίδιος ο Δάσκαλος της Ελένα Μπλαβάτσκυ [1]. Δείχνει ότι η υπευθυνότητα απέναντι στον εαυτό μας είναι καθοριστικής σημασίας στην Παιδαγωγική και στη Φιλοσοφία των αληθινών Μυστών.Το κείμενο αποτυπώνει το γεγονός ότι, ενώ οι ασβεστωμένοι τάφοι* πάντα  εκφράζουν γλυκά ψέματα και πολιτικά ορθές ψευτιές, οι αυθεντικοί δάσκαλοι δεν φοβούνται να χρησιμοποιούν λέξεις ειλικρίνειας  και αυστηρότητας.

Για να διευκολύνουμε τον αναγνώστη στον στοχασμό του πάνω στη διδασκαλία, διαιρέσαμε το κείμενο σε μικρές παραγράφους.

(Κάρλος Καρντόσο Αβελίνε)

 

Μια διαρκής αίσθηση ακραίας εξάρτησης από κάποια Θεότητα, που την θεωρεί  μοναδική πηγή δύναμης, κάνει τον άνθρωπο να χάνει όλη την αυτοπεποίθησή του και κάθε κίνητρο για δράση και πρωτοβουλία.

Έχοντας ξεκινήσει με το να δημιουργήσει έναν πατέρα και καθοδηγητή του εαυτού του, γίνεται σαν μικρό παιδί, και έτσι εξακολουθεί να παραμένει μέχρι τα γεράματα, πάντα προσδοκώντας ότι θα τον πάρει από το χέρι και στα πιο μικρά αλλά και στα πιο μεγάλα γεγονότα της ζωής.

Το ρητό «Βοήθησε τον εαυτό σου, κι ο Θεός θα σε βοηθήσει» ή για την ακριβέστερη μετάφραση “Συν Αθηνά και χείρα κίνει”, το ερμηνεύει έτσι ώστε, εάν κάποιο εγχείρημά του φέρει καλά γι’ αυτόν αποτελέσματα, το πιστώνει στον εαυτό του. Όταν, όμως, προκύψει αποτυχία, τότε, την αποτυχία τη χρεώνει στο θέλημα του Θεού του.

Οι Ιδρυτές δεν προσευχήθηκαν σε καμία Θεότητα, όταν ίδρυσαν την Θεοσοφική Εταιρεία, ούτε επικαλέστηκαν τη βοήθειά της έκτοτε. Μήπως υποτίθεται ότι θα γίνουμε η μάνα -τροφός της Θεοσοφικής Εταιρείας της Βεγγάλης; Βοηθήσαμε, μήπως, εμείς τους Ιδρυτές; Όχι. Τους βοήθησε η έμπνευση της αυτοδυναμίας τους, τους στήριξε ο σεβασμός τους για τα ανθρώπινα δικαιώματα και η αγάπη τους για μια χώρα που η εθνική τιμή της έχει ποδοπατηθεί από καιρό στη λάσπη, κάτω από το πέλμα των δειλών και τεμπέληδων γιών της που αδιαφορούν για τα δεινά της,  που δεν νοιάζονται για τη δόξα της που πεθαίνει…

Οι αμαρτίες σας; Η μεγαλύτερη απ’ όλες είναι ότι αναθέτετε στον Θεό σας το πατρικό καθήκον να σας αποκαθάρει απ’ αυτές. Αυτή δεν είναι αξιέπαινη ευλάβεια, αλλά μια νωθρή κι εγωιστική αδυναμία. Όσο κι αν η ματαιοδοξία θα σας ψιθύριζε το αντίθετο, δώστε προσοχή μόνο στην κοινή λογική σας.

M ∴

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

*[Σημ. μτφρ.] Η έκφραση ασβεστωμένοι τάφοι προέρχεται από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο κεφ.23:27. Αναφέρεται στους υποκριτές «Γραμματείς και Φαρισαίους».