Σκέψεις

/Σκέψεις
Σκέψεις2019-04-07T12:51:31+00:00

Σκέψεις

 

Παρατηρώντας τον εαυτό μας, διαπιστώνουμε ότι υπόκειται σε μια συνεχή αλλαγή. Το πλέον σπουδαίο είναι να διατηρούμε τη συνειδητότητά μας σε εγρήγορση με σωστή μελέτη και αφοσίωση σε ευγενικούς και ανώτερους στόχους. Το πρώτο, η σπουδή, φωτίζει τη διάνοιά μας. Το δεύτερο, φέρνει ειρήνη και δύναμη στην καρδιά μας. Όταν υπάρχουν και τα δύο, τότε η φύση μας αλλάζει προς το καλύτερο. Γινόμαστε πιο τίμιοι και δίκαιοι όταν υπερισχύει το πνεύμα της αυτοθυσίας. Αυτό το στοιχείο, αν και είναι έμφυτο, μεγαλώνει και εκδηλώνεται με τη σταθερή και συνεχή προσπάθεια να ζούμε και να εφαρμόζουμε το καλύτερο και το ανώτερο, αυτό που πηγάζει από τον Ανώτερο Εαυτό.

Στα Χρυσά Έπη των Πυθαγορείων βρίσκει κανείς σοφές σκέψεις και παραγγέλματα από τα οποία παραθέτουμε μερικά:

  • Μην κάνεις κάτι που δεν γνωρίζεις.
  • Μάθε ό,τι χρειάζεσαι κι έτσι η ζωή σου θα γίνει καλύτερη.
  • Πρόσεχε τη φυσική σου υγεία.
  • Να έχεις μέτρο στο φαγητό, στο ποτό και σε οποιαδήποτε σωματική άσκηση.
  • Μέτρο θεωρείται ό,τι δεν θα φέρει πόνο αργότερα.
  • Ακολούθησε τις καλές συνήθειες της ζωής αλλά όχι τις πολυτελείς.
  • Να αποφεύγεις ό,τι αναπτύσσει την επιθυμία.
  • Μην είσαι σπάταλος σε κάποια ακατάλληλη στιγμή και
  • Μην είσαι τσιγκούνης γιατί το μέτρο είναι πάντοτε το καλύτερο.
  • Κάνε μόνο πράγματα που δεν θα σε πληγώσουν και να σκέφτεσαι τις συνέπειες πριν από κάθε πράξη σου.

 Ο Ουίλλιαμ Τζατζ λέει:

«Δεν υπάρχει λόγος να ανησυχεί κανείς. Ο καλός νόμος φροντίζει για τα πάντα και το μόνο που εμείς έχουμε να κάνουμε είναι το καθημερινό καθήκον μας. Δεν κερδίζουμε κάτι με το να ανησυχούμε για τα καλώς ή κακώς κείμενα και για τον τρόπο που οι άλλοι ανταποκρίνονται προς αυτά. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε τους ανθρώπους και η ανησυχία σχηματίζει ένα εμπόδιο προς την ορθή φορά των πραγμάτων. Είναι καλύτερα να έχεις αυτό που ο κόσμος ονομάζει «αδιαφορία», που όμως στην πραγματικότητα είναι μια αξιοπιστία προς τον Θείο Νόμο και μια πράξη καθήκοντος που οδηγεί προς το σωστό οποιοδήποτε κι αν φαίνεται ότι είναι αυτό.»

Μερικοί αφορισμοί για τον νόμο του Κάρμα από τον Ου. Τζατζ συμπληρώνουν και δικαιολογούν τα προαναφερθέντα:

  • Κάρμα είναι η απαρέκκλιτη και αλάνθαστη τάση στο Σύμπαν να αποκαθιστά την ισορροπία και να ενεργεί ασταμάτητα γι’ αυτόν τον σκοπό.
  • Το Κάρμα λειτουργεί και ισχύει για όλα τα πράγματα και τα όντα από το ελάχιστο άτομο έως τον Μπράχμα. Επειδή ο νόμος του Κάρμα ισχύει και στους τρεις κόσμους των ανθρώπων, των θεών και των στοιχειακών, ουδέν σημείο του εκδηλωμένου σύμπαντος υπάρχει έξω από την επίδρασή του.
  • Το Κάρμα δρα πάντοτε κατάλληλα γιατί η επίδρασή του βασίζεται στην ακριβέστατη σύνδεση και σχέση του με το σώμα, τον νου και τη γενική κατάσταση που προσλαμβάνει το Εγώ σε κάθε ενσάρκωση, εξαιτίας της προηγούμενης προσωπικής του δράσης.

Ας δεχθούμε ό,τι καλό και κακό έρχεται στη ζωή μας. Δεν υπάρχει άδικος ΝΟΜΟΣ. Υπάρχει μόνον ο νόμος της Δικαιοσύνης ή του Κάρμα, που μας μαθαίνει να διακρίνουμε το Καλό από το Κακό, δίνοντάς μας τις ευκαιρίες μέσω διαδοχικών μετενσαρκώσεων, να κατανοούμε και να διακρίνουμε τις διαφορές ανάμεσα στα δύο. Κακό είναι ό,τι υπηρετεί τη χωριστικότητα, την ιδιοτέλεια, την απληστία, την ατιμία, το προσωπικό συμφέρον και οτιδήποτε εις βάρος των άλλων. Καλό είναι αυτό που είναι δίκαιο, έντιμο, σεμνό και προς όφελος του συνόλου.

Ασπασία Παπαδομιχελάκη