Στο Ξεκίνημα του Θεοσοφικού Κινήματος

/Στο Ξεκίνημα του Θεοσοφικού Κινήματος
Στο Ξεκίνημα του Θεοσοφικού Κινήματος2019-04-07T14:54:59+00:00

Στο Ξεκίνημα του Θεοσοφικού Κινήματος

 

Το Θεοσοφικό Κίνημα παρουσιάστηκε το 1875, στη Δύση. Ήταν το έργο που ανέλαβε να πραγματοποιήσει η πρωτοστατούσα του Κινήματος, Ε.Π.Μπλαβάτσκυ μεταφέροντας από την Ανατολή στη Δύση, την κρυμμένη, επί πολλούς αιώνες, παγκόσμια εσωτερική σοφία. Η ιδρύτρια έδωσε το όνομα Θεοσοφία στη φιλοσοφία του Κινήματος και το όχημα που στέγασε τα πρώτα βήματα της εσωτερικής αυτής επιστήμης, ονομάστηκε Θεοσοφική Εταιρεία.
Μετά την αποχώρηση της ιδρύτριας που συνέβη στις 8 Μαϊου 1891, η εταιρεία διασπάστηκε σε άλλες ομάδες εξαιτίας προσωπικών διαφωνιών και κυρίως διαφοροποιήσεων της αυθεντικής εσωτερικής διδασκαλίας όπως αρχικά καταγράφηκε από την ιδρύτρια και συγγραφέα.
Τα γραπτά της κείμενα υπάρχουν στα εξής βιβλία: Αποκαλυμμένη Ίσις (1877), Η Μυστική Δοξασία (1888), Η Φωνή της Σιγής (1888), Το Κλειδί της Θεοσοφίας,(1889), Τα Άπαντα (The Collected Writings) (1874-1890), Από τις Σπηλιές και τις Ζούγκλες του Ινδοστάν (1883-1886) – Οι οδηγίες της Ε.Π.Μ. στο εσωτερικό της τμήμα (1888-1890).

 

Ο Ρόμπερτ Κρόσμπι και το U.L.Τ.

Λίγα χρόνια μετά την απουσία της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ, ο ιδρυτής του United Lodge of Theosophists, Ρόμπερτ Κρόσμπι, έχοντας διαπιστώσει παραποιήσεις εις βάρος της διδασκαλίας, οφειλόμενες σε ανταγωνισμούς μεταξύ των μελών της Θεοσοφικής Εταιρείας, θεώρησε ότι έπρεπε οι Θεόσοφοι να επικεντρωθούν στην αυθεντική διδασκαλία όπως αυτή παραδόθηκε από τους Διδασκάλους του Κινήματος. Έτσι, στις 18 Φεβρουαρίου 1909, ιδρύθηκε η Ενωμένη Στοά των Θεοσόφων-U.L.T., μια πιο πρόσφατη έκφραση του Θεοσοφικού Κινήματος, που είχε σκοπό τη διατήρηση, τη μελέτη και τη διάδοση των πρωτότυπων Θεοσοφικών κειμένων. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή η κίνηση έσωσε τόσο τη διδασκαλία όσο και τον στόχο του Θεοσοφικού Κινήματος.
Πρόκειται για μια άτυπη εταιρεία οργανωμένη σε ομάδες που υπάρχουν σε 20 χώρες. Το μόνο επίσημο έγγραφο του U.L.T. είναι η Διακήρυξη των αρχών του Κινήματος που λέει:
«… η βάση για την ένωση των Θεοσόφων, ανεξάρτητα από χρόνο και τρόπο, είναι «η ομοιότητα του στόχου, της πρόθεσης και της διδασκαλίας».
Το U.L.T. δεν έχει καταστατικό, κανόνες και αρχηγούς, ο μόνος σύνδεσμος ανάμεσα στους εταίρους του είναι η Διακήρυξή του.
————————————–

 

Συντασσόμενη με τις ιδέες και τους σκοπούς του U.L.T., και ως μέλος του Αθήνα U.L.T, θεωρώ καθήκον μου να διατηρώ τον δεσμό με την αιώνια Σοφία αρραγή και αδιάσπαστο, ερευνώντας, μελετώντας και διαδίδοντας την πνευματική γνώση όπως παραδόθηκε από τους αρχικούς ιδρυτές του Κινήματος, Ε.Π.Μπλαβάτσκυ και Ου.Τζατζ, αποφεύγοντας παρεμβολές προσωπικών απόψεων.
Ο Ου.Τζατζ, συνιδρυτής του Θεοσοφικού Κινήματος, υπήρξε ο πιστός συνοδοιπόρος της ιδρύτριας και ο καλύτερος συνεργάτης της. Εργάστηκε, δίχως ανάσα, για την εξάπλωση της θεοσοφικής γνώσης και ήταν αυτός που οργάνωσε το Κίνημα στην Αμερική. (1851-1896)
http://www.communityskins.com/blavatsky/el/william-judge-category/william-judge-biography.html

 

Επειδή η σύγχρονη τεχνολογία μας δίνει τη δυνατότητα της ηλεκτρονικής επικοινωνίας και επαφής, πήρα την πρωτοβουλία να την χρησιμοποιήσω προς όφελος της διάδοσης και επομένως μελέτης της εσωτερικής επιστήμης που, σήμερα, ονομάζεται «Σύγχρονη Θεοσοφία». Αποσπάσματα και άρθρα θα στέλνονται στους ενδιαφερόμενους, που θα δηλώνουν τη συμμετοχή τους, μέσω newsletter. Επίσης θα πραγματοποιούνται θεματικές συζητήσεις και ερωτο-απαντήσεις μέσω skype, που θα αντικαταστήσουν τις συναντήσεις στον γνωστό μας χώρο. Η κίνηση αυτή θα εξουδετερώσει τις αποστάσεις όχι μόνο στην περιοχή της Αττικής αλλά όπου χρησιμοποιείται το ηλεκτρονικό διαδίκτυο.
Η μελέτη μας αρχίζει με αποσπάσματα από το Κλειδί της Θεοσοφίας, το βιβλίο που γράφτηκε από την Ε.Π.Μ. και το αφιέρωσε «σ’όλους τους μαθητές της, που μπορούν να διδαχθούν και με τη σειρά τους να διδάξουν».

Ασπασία Παπαδομιχελάκη

 

Από το Κλειδί της Θεοσοφίας

 

Στην ερώτηση για το τί είναι η Θεοσοφία, η Θεοσοφική Εταιρεία και ο σκοπός όλων αυτών, η ιδρύτρια καταγράφει στο Κλειδί της Θεοσοφίας, τις ακόλουθες απαντήσεις:

… Η Θεοσοφία είναι ο απύθμενος ωκεανός της παγκόσμιας αλήθειας, της αγάπης και της σοφίας, που η λάμψη της αντανακλάται στη γη, ενώ η Θεοσοφική Εταιρεία δεν είναι παρά μια ορατή φυσαλίδα σ’ αυτή την αντανάκλαση. Η Θεοσοφία είναι η θεία φύση, ορατή και αόρατη, και η εταιρεία της είναι η ανθρώπινη φύση που προσπαθεί να υψωθεί ως το θεϊκό γονέα της. Τέλος, η Θεοσοφία είναι ο σταθερός αιώνιος ήλιος και η εταιρεία της είναι ο παροδικός κομήτης που προσπαθεί να μπει σε τροχιά για να γίνει πλανήτης, περιστρεφόμενος πάντα μέσα στην έλξη του ήλιου της αλήθειας. Ιδρύθηκε για να συντελέσει στο να δουν οι άνθρωποι ότι υπάρχει κάτι που λέγεται Θεοσοφία και να τους βοηθήσει να ανυψωθούν προς αυτήν μελετώντας και αφομοιώνοντας τις αιώνιες αλήθειες της.
Η εταιρεία μπορεί να θεωρηθεί σαν ενσάρκωση της Θεοσοφίας μόνο ως προς τα αφηρημένα κίνητρά της. Δεν μπορεί ποτέ να έχει την αξίωση να αυτοαποκαλείται το συγκεκριμένο όχημά της, εφόσον όλες οι ανθρώπινες ατέλειες και αδυναμίες παρατηρούνται στο σώμα της.

Στην ερώτηση αν το Κίνημα έχει δικές του θεωρίες και δοξασίες, η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ λέει:
Η εταιρεία δεν διαθέτει δική της σοφία την οποία να υποστηρίζει ή να διδάσκει. Είναι απλώς το θησαυροφυλάκιο όλων των αληθειών, που έχουν διατυπώσει οι μεγάλοι αναζητητές, μύστες και προφήτες όλων των ιστορικών και των προϊστορικών ακόμη εποχών. Τουλάχιστον, εκείνων που μπορεί να βρει. Δεν είναι, συνεπώς, παρά ο δίαυλος μέσω του οποίου διαχέεται στον κόσμο ένα μεγαλύτερο ή μικρότερο μέρος της αλήθειας, που βρίσκεται στο σύνολο των λόγων των μεγάλων δασκάλων της ανθρωπότητας.

Στην επόμενη ερώτηση αν μπορεί κανείς να βρεί την ίδια αλήθεια κάπου αλλού εκτός του Κινήματος, η Ε.Π.Μ. απαντά:
Το ότι αναμφισβήτητα υπήρξαν μεγάλοι μύστες – αληθινοί «Υιοί του Θεού» – αποδεικνύει ότι συχνά έγιναν κοινωνοί αυτής της σοφίας μεμονωμένα άτομα, αλλά ποτέ, χωρίς την καθοδήγηση αρχικά ενός δασκάλου. Οι περισσότεροι, όμως, από τους οπαδούς αυτών των ανθρώπων, όταν έγιναν με τη σειρά τους δάσκαλοι, περιόρισαν την καθολικότητα της διδασκαλίας τους στα στενά όρια του δικού τους σχισματικού δόγματος. Υιοθέτησαν τότε κι ακολούθησαν τις εντολές μόνο ενός επιλεγμένου δασκάλου, αποκλείοντας όλους τους άλλους – αν, σημειωτέον, τις ακολούθησαν καθόλου, όπως στην περίπτωση της Επί του Όρους Ομιλίας. Κάθε θρησκεία είναι ένα μικρό τμήμα της θείας αλήθειας σχεδιασμένο να εστιάζει σε ένα ευρύ πανόραμα ανθρώπινων φαντασιώσεων που ισχυρίζεται ότι παρουσιάζει και υποκαθιστά αυτή την αλήθεια.
Και συνεχίζει να λέει ότι,
Η Θεοσοφία, δεν είναι θρησκεία αφού είναι η ουσία όλων των θρησκειών και της απόλυτης αλήθειας, που μόνο μια σταγόνα της αποτελεί τη βάση κάθε θρησκεύματος. Για να μιλήσουμε και πάλι μεταφορικά, η Θεοσοφία, στη γη, είναι σαν τη λευκή ακτίνα του φάσματος και κάθε θρησκεία δεν είναι παρά ένα από τα επτά πρισματικά χρώματα. Αγνοώντας όλα τα άλλα και θεωρώντας τα απατηλά, κάθε ιδιαίτερη χρωματιστή ακτίνα όχι μόνο διεκδικεί το προβάδισμα, αλλά και ότι αυτή είναι η λευκή ακτίνα αναθεματίζοντας σαν αιρέσεις ακόμη και τις δικές της αποχρώσεις, από το πιο ανοικτό ως το πιο σκούρο. Ωστόσο, όσο ο ήλιος της αλήθειας ανεβαίνει όλο και ψηλότερα στον ορίζοντα της ανθρώπινης αντίληψης και κάθε χρωματιστή ακτίνα σιγά – σιγά ξεθωριάζει μέχρι να απορροφηθεί τελικά με τη σειρά της από το φως, η ανθρωπότητα θα καταφέρει να απαλλαγεί από τις τεχνητές αντιπαραθέσεις και θα βρεθεί να λούζεται από το αγνό άχρωμο φως του ήλιου της αιώνιας σοφίας. Και αυτή θα είναι η Θεοσοφία.

Στην ερώτηση ποιά είναι η σχέση των μεγάλων θρησκειών και της Θεοσοφίας, η συγγραφέας απαντά:
… Η Θεοσοφική Εταιρεία μας είναι ο ταπεινός σπόρος που, αν τον ποτίσουμε και τον αφήσουμε να ζήσει, θα μας δώσει τελικά το Δέντρο της Γνώσης του Καλού και του Κακού, που είναι μπολιασμένο από το Δέντρο της Αιώνιας Ζωής. Γιατί μόνο μελετώντας τις διάφορες μεγάλες θρησκείες και φιλοσοφίες της ανθρωπότητας και συγκρίνοντάς τες χωρίς εμπάθεια και με ανοιχτό μυαλό, μπορούν οι άνθρωποι να ελπίζουν ότι θα φτάσουν στην αλήθεια. Κι αυτό το αποτέλεσμα μπορούμε να το πετύχουμε ακριβώς με το να βρίσκουμε και να παρατηρούμε τα διάφορα σημεία όπου συμφωνούν. Γιατί μόλις – είτε με τη μελέτη είτε διδασκόμενοι από κάποιον επαΐοντα – φτάσουμε στο εσωτερικό τους νόημα, αμέσως ανακαλύπτουμε, σχεδόν πάντα, ότι εκφράζει μια μεγάλη αλήθεια της Φύσης.

Όσον αφορά στο ότι η εταιρεία δεν έχει δικά της δόγματα, λέει:
… Όταν λέμε ότι η εταιρεία δεν έχει δικές της θεωρίες και δόγματα εννοούμε ότι τα μέλη δεν είναι υποχρεωμένα να ακολουθούν συγκεκριμένες θεωρίες ή πεποιθήσεις. Αυτό, όμως, αφορά μόνο το σώμα ως σύνολο. Η εταιρεία, όπως σας έχω πει, διαιρείται σε ένα εξωτερικό και ένα εσωτερικό τμήμα. Όσοι ανήκουν στο δεύτερο έχουν, βεβαίως, μια δική τους φιλοσοφία ή – αν προτιμάτε – ένα δικό τους θρησκευτικό σύστημα.
…. Οι γενικές γραμμές του δόθηκαν πριν από μερικά χρόνια στον Θεόσοφο (1) και στον Εσωτερικό Βουδισμό και μπορεί να το βρει κανείς, ακόμα διεξοδικότερα διατυπωμένο, στη Μυστική Δοξασία.(2) Βασίζεται στην αρχαιότερη φιλοσοφία του κόσμου, που ονομάζεται Σοφία – Θρησκεία ή Αρχαϊκή Διδασκαλία.

 

Οι Στόχοι της Εταιρείας

 Οι σκοποί είναι τρεις και παραμένουν οι ίδιοι από την αρχή.
1) Ο σχηματισμός ενός πυρήνα Παγκόσμιας Αδελφότητας των ανθρώπων, χωρίς διάκριση φυλής, χρώματος, φύλου, τάξης ή δόγματος.
2) Η προώθηση της μελέτης των Αρίων και άλλων Γραφών, των παγκοσμίων θρησκειών και επιστημών και η υπεράσπιση της σπουδαιότητας των αρχαίων Ασιατικών κειμένων, όπως των Βραχμανικών, των Βουδιστικών και των Ζωροαστρικών φιλοσοφιών.
3) Η έρευνα κάθε όψης των κρυμμένων μυστηρίων της Φύσης και ειδικά των ψυχικών και πνευματικών δυνάμεων που υπάρχουν σε λανθάνουσα κατάσταση στον άνθρωπο. Αυτοί είναι, σε γενικές γραμμές, οι τρεις κύριοι σκοποί της Θεοσοφικής Εταιρείας.
Ως προς τον πρώτο στόχο που είναι το αίσθημα της αδελφότητας, η πραγματοποίησή του θα γίνει εφικτή, όταν και εφόσον καταπολεμηθούν και εξαλειφθούν βασικές ανθρώπινες αδυναμίες και ελαττώματα. Μόνο μια άρση των αιτίων μπορεί να αναστρέψει την ουτοπία της παγκόσμιας αδελφότητας.

 

Ποιά είναι τα αίτια;

 Το πρώτο μεγάλο εμπόδιο είναι η έμφυτη ιδιοτέλεια της ανθρώπινης φύσης.
… Αυτή η ιδιοτέλεια, αντί να ξεριζώνεται, ενισχύεται καθημερινά, εντείνεται και γίνεται άγριο και ακατανίκητο συναίσθημα από την τρέχουσα θρησκευτική εκπαίδευση, η οποία τείνει, όχι μόνο να την ενθαρρύνει, αλλά και να την δικαιολογεί απόλυτα. Οι ιδέες των ανθρώπων για το καλό και το κακό έχουν διαστρεβλωθεί τελείως από την κατά λέξη αποδοχή της Ιουδαϊκής Βίβλου. Όλη η ανιδιοτέλεια των αλτρουιστικών διδασκαλιών του Ιησού έχει καταντήσει απλώς ένα θεωρητικό ζήτημα για ρητορείες από άμβωνος, ενώ οι κανόνες του εφαρμοσμένου εγωισμού που διδάσκονται στη Μωυσαϊκή Βίβλο, εναντίον των οποίων τόσο μάταια κήρυξε ο Χριστός, έχουν ριζώσει βαθιά στην εσωτερική ζωή των εθνών της Δύσης. Το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος» έχει καταντήσει να είναι το πρώτο αξίωμα του νόμου σας. Δηλώνω, λοιπόν, ευθέως και χωρίς φόβο ότι την παραποίηση αυτής της διδασκαλίας και πολλών άλλων μόνο η Θεοσοφία μπορεί να την ξεριζώσει…

Ως προς την κοινή καταγωγή του ανθρώπου, λέει τα εξής:
α) Όλοι οι άνθρωποι έχουν την ίδια πνευματική και φυσική καταγωγή, κάτι το οποίο αποτελεί θεμελιώδη διδασκαλία της Θεοσοφίας, β) Αφού η ανθρωπότητα είναι κατά βάση από μία και την αυτή ουσία που είναι μία και μοναδική – αέναη, αδημιούργητη και αιώνια, άσχετα εάν την αποκαλούμε Θεό ή Φύση – έπεται, ότι τίποτα δεν μπορεί να επηρεάζει ένα έθνος ή έναν άνθρωπο χωρίς να επηρεάζει όλα τα άλλα έθνη και όλους τους άλλους ανθρώπους. Αυτό είναι τόσο βέβαιο και τόσο προφανές, όσο το ότι μια πέτρα που πετάμε μέσα σε μια λιμνούλα θα θέσει, αργά ή γρήγορα, σε κίνηση κάθε μεμονωμένη σταγόνα νερού μέσα στη λίμνη.

Ως προς τις αποδείξεις ότι η ίδια θέση υπάρχει στις παγκόσμιες θρησκευτικές Γραφές, η συγγραφέας αναφέρει τα ακόλουθα:
– Ιδού οι αποδείξεις. Ο Χριστός φέρεται να είπε: «Αγαπάτε αλλήλους» (Ιωάν. 15.12) και «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών» (Ματθ. 5.44, Λουκ. 6. Τ27). Διότι «εάν
αγαπήσητε τους αγαπώντας υμάς, τίνα μισθόν έχετε; Ουχί και οι τελώναι το αυτό ποιούσι; Και εάν ασπάσησθε τους αδελφούς υμών μόνον, τί περισσόν ποιείτε; Ουχί και οι τελώναι το αυτό ποιούσιν;» (Ματθ. 5.46-47, Λουκ. 6.32-33). Αυτά είναι τα λόγια του Χριστού…
… Η ύλη, αποκομμένη από την ψυχή και το πνεύμα της ή τη θεία ουσία της, δεν μπορεί να μιλήσει στην ανθρώπινη καρδιά. Αλλά μόλις αποδειχθεί και ριζώσει βαθιά στις καρδιές μας η ταυτότητα της ψυχής και του πνεύματος, του πραγματικού, αθάνατου ανθρώπου, όπως μας διδάσκει η Θεοσοφία, θα μας οδηγήσει μακριά, στον δρόμο της πραγματικής ευσπλαχνίας και της αδελφικής καλοσύνης.
… η ρίζα του συνόλου της φύσης, αντικειμενικής και υποκειμενικής, και παντός άλλου στο σύμπαν, ορατού και αοράτου, είναι, ήταν και θα είναι πάντα μία απόλυτη ουσία, από την οποίαν όλα ξεκινούν και στην οποία όλα επιστρέφουν. Έχοντας αυτό υπ’ όψη, είναι καθήκον όλων των Θεόσοφων να προωθούν με κάθε πρακτικό τρόπο και σε όλες τις χώρες, τη διάδοση μιας μη σχισματικής παιδείας.
… Η οργάνωση της κοινωνίας, όπως περιγράφεται από τον Εδουάρδο Μπέλαμι, στην έξοχη εργασία του «Κοιτάζοντας προς τα πίσω», … παρουσιάζει θαυμάσια τη Θεοσοφική ιδέα ως προς το ποιό θα έπρεπε να είναι το πρώτο μεγάλο βήμα για την πλήρη πραγμάτωση της παγκόσμιας αδελφότητας. Η κατάσταση των πραγμάτων που περιγράφει δεν είναι τέλεια, γιατί εξακολουθεί να υπάρχει ο εγωισμός και να λειτουργεί στις ανθρώπινες καρδιές. Σε μεγάλο βαθμό, όμως, η ιδιοτέλεια και ο ατομικισμός έχουν ξεπεραστεί από το αίσθημα αλληλεγγύης και αμοιβαίας αδελφοσύνης. Και το πλαίσιο ζωής που περιγράφει, περιορίζει στο ελάχιστο τις αιτίες που τείνουν να δημιουργούν και να καλλιεργούν την ιδιοτέλεια.
Αυτό επίσης που πρέπει να εντυπωθεί στους ανθρώπους είναι η ιδέα ότι, εάν η ρίζα του ανθρώπινου είδους είναι μία, τότε θα πρέπει να υπάρχει επίσης μία αλήθεια, που βρίσκει έκφραση μέσα από όλες τις θρησκείες.

… Πρωτίστως, αυτό που είναι αληθινό στο μεταφυσικό επίπεδο, πρέπει να είναι αληθινό και στο φυσικό. Δεύτερον, διότι δεν υπάρχει πιο γόνιμη πηγή μίσους και διαμάχης από τις θρησκευτικές διαφορές. Όταν η μία ή η άλλη πλευρά θεωρεί τον εαυτό της ως τον μοναδικό κάτοχο της απόλυτης αλήθειας, είναι φυσικό επακόλουθο να θεωρεί τους άλλους κυριολεκτικά πιασμένους στα δίχτυα της πλάνης ή του «διαβόλου». Αλλά, μόλις μπορέσει κανείς να αντιληφθεί ότι καμία θρησκεία δεν κατέχει ολόκληρη την αλήθεια, αλλά ότι αλληλοσυμπληρώνονται και ότι η απόλυτη αλήθεια μπορεί να βρεθεί μόνο στο συνδυασμό όλων των απόψεων, αφού ξεκαθαριστούν οι πλάνες που υπάρχουν σε καθεμία από αυτές – τότε μπορεί να εγκαθιδρυθεί η αληθινή αδελφοσύνη στη θρησκεία. Το ίδιο ισχύει και στον φυσικό κόσμο.
… Ένα φυτό αποτελείται από τη ρίζα, το μίσχο, πολλούς βλαστούς και φύλλα. Όπως η ανθρωπότητα, στο σύνολο της, είναι ο μίσχος που αναπτύσσεται από την πνευματική ρίζα, έτσι και ο μίσχος είναι η ενότητα του φυτού. Εάν πληγώσετε το μίσχο, είναι ολοφάνερο ότι κάθε βλαστός και κάθε φύλλο θα χαλάσει. Το ίδιο ισχύει και για την ανθρωπότητα.
… Γνωρίζετε ότι ακόμη και η υλιστική επιστήμη διδάσκει ότι και η παραμικρή βλάβη σε ένα φυτό θα επηρεάσει τη συνολική πορεία της μελλοντικής του ανάπτυξης και εξέλιξης; Η αναλογία είναι σωστότατη… Εάν, εντούτοις, παραβλέπετε το γεγονός, ότι ένα κόψιμο στο δάχτυλο συχνά μπορεί να προκαλέσει προβλήματα σε όλο το σώμα και να επηρεάσει όλο το νευρικό σύστημα, θα σας υπενθύμιζα ασφαλώς ότι, ίσως, να υπάρχουν άλλοι πνευματικοί νόμοι, που λειτουργούν στα φυτά και στα ζώα όπως επίσης και στην ανθρωπότητα…

… Διευρύνετε την ιδέα, μεταφέρετέ την σε παγκόσμια εφαρμογή και σύντομα θα διαπιστώσετε ότι στην αληθινή φιλοσοφία κάθε φυσική πράξη έχει το ηθικό και διαρκές αποτέλεσμά της. Ας υποθέσουμε ότι πληγώνετε έναν άνθρωπο προξενώντας του σωματική βλάβη. Ίσως πιστεύετε ότι ο πόνος κι η δοκιμασία του δεν μπορεί με κανένα τρόπο να επεκταθεί στους κοντινούς του ανθρώπους και πολύ περισσότερο σε όλους τους ανθρώπους των άλλων εθνών. Εμείς ισχυριζόμαστε ότι θα επεκταθεί, όταν έρθει η ώρα. Επομένως, εμείς λέμε ότι εάν δεν καταφέρει κάθε άνθρωπος να κατανοήσει και να αποδεχτεί ως αναμφισβήτητη αλήθεια, ότι κάνοντας κακό σε έναν άνθρωπο, κάνουμε κακό όχι μόνο στους εαυτούς μας, αλλά, σε τελική ανάλυση, σε όλη την ανθρωπότητα, δεν είναι δυνατό να υπάρξουν αδελφικά αισθήματα πάνω στη γη, σαν αυτά που κήρυξαν όλοι οι μεγάλοι αναμορφωτές, κυρίως ο Βούδδας και ο Ιησούς.

Οι άλλοι σκοποί

Για να πραγματοποιηθεί ο δεύτερος στόχος, η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ λέει τα ακόλουθα:
… Συλλέγουμε όλα τα σημαντικά κείμενα που μπορούμε να βρούμε σχετικά με τις παγκόσμιες θρησκείες τόσο για την έδρα μας στο Αντυάρ του Μαντράς όσο και, μέσω των μελών των Στοών μας, για τις τοπικές βιβλιοθήκες τους. Καταγράφουμε ακριβείς πληροφορίες ως προς τις διάφορες αρχαίες φιλοσοφίες, παραδόσεις και μύθους και τις διαδίδουμε με πρακτικό τρόπο, όπως είναι η μετάφραση και έκδοση αξιόλογων, πρωτότυπων έργων, αποσπασμάτων τους και ερμηνευτικών σχολίων τους ή προφορικών διδασκαλιών από άτομα που έχουν εντρυφήσει στους τομείς κατά περίπτωση.

… Και για την πραγμάτωση του τρίτου σκοπού, που είναι η ανάπτυξη των λανθανουσών πνευματικών και ψυχικών δυνάμεων του ανθρώπου, η συγγραφέας καταγράφει τα εξής:
… Σε μέρη όπου δεν είναι δυνατόν να γίνονται διαλέξεις και προσωπική διδασκαλία, ο στόχος πρέπει να επιτευχθεί μέσω των εκδόσεων. Το καθήκον μας είναι να κρατάμε ζωντανή στον άνθρωπο την πνευματική του διαίσθηση. Να εναντιωνόμαστε και να εξουδετερώνουμε -μετά από τη δέουσα έρευνα και την απόδειξη του παράλογου χαρακτήρα του – κάθε μορφής φανατισμό, θρησκευτικό, επιστημονικό ή κοινωνικό. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να επιδιώκουμε την απόκτηση της γνώσης όλων των νόμων της Φύσης και να την διαδίδουμε. Να ενθαρρύνουμε τη μελέτη εκείνων των νόμων που ελάχιστα κατανοούν οι σύγχρονοι άνθρωποι, των αποκαλούμενων Απόκρυφων Επιστημών, που βασίζονται στην αληθινή γνώση της Φύσης, και όχι, όπως συμβαίνει σήμερα, σε δεισιδαιμονίες που βασίζονται στην τυφλή πίστη και στην αυθεντία. Οι λαϊκοί θρύλοι και οι παραδόσεις, όσο φανταστικοί κι αν υπήρξαν κατά καιρούς, όταν εξεταστούν εξονυχιστικά, μπορεί να οδηγήσουν στην ανακάλυψη χαμένων μέσα στο χρόνο, αλλά σημαντικών, μυστικών της φύσης. Η Θεοσοφική Εταιρεία, επομένως, στοχεύει στο να συνεχίσει αυτό το είδος της έρευνας, ελπίζοντας να διευρύνει το πεδίο της επιστημονικής και της φιλοσοφικής παρατήρησης.

… Το Κίνημα διαθέτει ένα συγκροτημένο και σαφές ηθικό σύστημα για όποιον θα ήθελε να το ακολουθήσει. Είναι η ουσία και το επιστέγασμα της παγκόσμιας ηθικής, απάνθισμα των διδασκαλιών όλων των μεγάλων αναμορφωτών του κόσμου. Επομένως, θα βρείτε να παρουσιάζονται σε αυτό ο Κομφούκιος κι ο Ζωροάστρης, ο Λάο Τσε κι η Μπαγκαβάτ Γκιτά, τα ηθικά διδάγματα του Γκαουτάμα Βούδα και του Ιησού από τη Ναζαρέτ , του Χιλέλ και της σχολής του, όπως επίσης και του Πυθαγόρα, του Σωκράτη, του Πλάτωνα και των σχολών τους.

… Όπως προαναφέρθηκε τα μέλη που εργάζονται ενσυνείδητα είναι λίγα, αλλά είναι πολλά τα ειλικρινή και ευνοϊκά διατεθειμένα άτομα, που κάνουν ό,τι μπορούν για να ζουν σύμφωνα με τα ιδεώδη της Εταιρείας και τα δικά τους. Το δικό μας καθήκον είναι να ενθαρρύνουμε και να βοηθούμε το κάθε μέλος να βελτιώνει τον εαυτό του, διανοητικά, ηθικά και πνευματικά, όχι να κατηγορούμε και να καταδικάζουμε αυτούς που δεν τα καταφέρνουν. Επίσης, κανένα μέλος της Εταιρείας, του εξωτερικού ή του εσωτερικού τμήματος, δεν έχει δικαίωμα να επιβάλει τις προσωπικές του απόψεις σε κάποιο άλλο μέλος. Αυτό θεωρείται εν γένει παράπτωμα στην Εταιρεία.

 

 

Σημειώσεις:

1. Ο Θεόσοφος: είναι το μηνιαίο περιοδικό που εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1879, στη Βομβάη

2. Η Μυστική Δοξασία: είναι το σπουδαιότερο έργο της Ε.Π.Μ. Εκδόθηκε το 1888 από τη Θεοσοφική Εκδοτική Εταιρεία, Λονδίνο. Υπότιτλος “Η Σύνθεση της Επιστήμης, της Θρησκείας και της Φιλοσοφίας”. Δύο τόμοι με 1500 σελίδες σύνολο.

 

 

 

 

Από το Κλειδί της Θεοσοφίας, Κεφ.4ο «Περί Αυτοβελτίωσης» σ. 34-39
http://www.communityskins.com/blavatsky/images/stories/downloads/KeyToTheosophyGR.pdf