Η Ζωή και το Έργο της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ

/Η Ζωή και το Έργο της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ
Η Ζωή και το Έργο της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ2019-04-07T15:19:55+00:00

Η Ζωή και το Έργο της Ε. Π. Μπλαβάτσκυ

Κάθε χρόνο στις 8 Μαϊου η γιορτή της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ

 

 Η ιδρύτρια του Θεοσοφικού Κινήματος, Έλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ, στις 8 Μαϊου 1891, στο Λονδίνο,  απεχώρησε από τη ζωή, γράφοντας, διορθώνοντας και προσθέτοντας παραγράφους, έως την τελευταία της στιγμή, στο θεοσοφικό έργο που κατέγραψε και που σημάδεψε τη ζωή της αλλά και τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων.

Το έργο που της δόθηκε από τους Διδασκάλους της Σοφίας, να υλοποιήσει, χάραξε καινούριες γραμμές σκέψης στην ανθρωπότητα, γραμμές που αναζωπύρωσαν την ενότητα ζωής και την αδελφότητα των ανθρώπων, και άμβλυναν τις διαφορές ανάμεσα σε φυλές, έθνη και θρησκευτικά δόγματα.

Τα λόγια της αποτυπώνουν με διαύγεια τη θέση και τον σκοπό του θεοσοφικού έργου. Γράφει:

«λέμε ότι η Θεοσοφία δεν είναι μια θρησκεία αλλά η ΘΡΗΣΚΕΙΑ, ο ένας δεσμός ενότητας, που είναι τόσο παγκόσμιος και καθολικός ώστε ούτε άνθρωπος ούτε κηλίδα – από τους θεούς και τους θνητούς έως τα ζώα, τα φύλλα της χλόης και το άτομο- να μπορεί να υπάρχει έξω από το φως του. Άρα, κάθε οργάνωση ή σώμα με αυτή την ονομασία θα πρέπει απαραίτητα να είναι μια ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ.» (1)

Η Θεοσοφία είναι η θεία γνώση, και η γνώση είναι αλήθεια. Κάθε αληθινό γεγονός, κάθε ειλικρινής λέξη είναι επομένως αναπόσπαστο μέρος της Θεοσοφίας.» (2)

Και τονίζει ότι η Θεοσοφία είναι μια πρακτική φιλοσοφία που εφαρμόζεται σε κάθε βήμα της καθημερινής μας ζωής:

Η Θεοσοφία δεν πρέπει να παρουσιάζει μόνο μια συλλογή ηθικών αληθειών, ένα σύνολο μεταφυσικής Ηθικής συνοψισμένο σε θεωρητικές πραγματείες. Η Θεοσοφία πρέπει να εφαρμόζεται και επομένως πρέπει να μη φορτώνεται με άχρηστες συζητήσεις… Πρέπει να βρίσκει αντικειμενική έκφραση σε έναν ολοκληρωμένο κώδικα ζωής που να διαποτίζεται εξ ολοκλήρου με το πνεύμα της – το πνεύμα της αμοιβαίας ανοχής, φιλανθρωπίας και αγάπης.»΅(3)

 Στο πρώτο της βιβλίο «Αποκαλυμμένη Ίσις» (4),η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ κατέγραψε τρεις θεμελιώδεις προτάσεις που αποτελούν τη βάση του θεοσοφικού τρόπου ζωής:

  • Οτιδήποτε υπάρχει, οφείλεται σε φυσικές αιτίες,

  • Η αρετή φέρνει τη δική της ανταμοιβή και το αμάρτημα τη δική του τιμωρία,

  • Η ζωή του ανθρώπου σε τούτο τον κόσμο, είναι δοκιμαστική

Όποιος επιθυμεί να ζήσει τη ζωή της Ψυχής θα βρει σε αυτές τις τρείς προτάσεις αυτό που είναι απαραίτητο. Δίχως αμφιβολία, θα χρειαστεί περισσότερη γνώση για να συλλάβει τη σημασία τους, αλλά ως αρχικό σημείο και σταθερό θεμέλιο στην καθημερινή ζωή, κάθε άτομο θα εκτιμήσει τη μεγάλη πρακτική αξία αυτών των προτάσεων.


————————————–

 

 

ΕΛΕΝΑ ΠΕΤΡΟΒΝΑ ΜΠΛΑΒΑΤΣΚΥ

 Η Έλενα Πετρόβνα Μπλαβάτσκυ γεννήθηκε το 1831 στο Αικατερινοσλάβ της Ουκρανίας. Λέγεται πως υπήρξε η επιφανέστερη αποκρυφίστρια στην ιστορία της Δύσης και η αντιπρόσωπος της υπέρ τα Ιμαλάϊα Αδελφότητας των Διδασκάλων . Έφερε την Αρχαία Σοφία από την Ανατολή στη Δύση, την οποία ονόμασε Θεοσοφία. Ίδρυσε το 1875 στη Νέα Υόρκη το Θεοσοφικό Κίνημα μαζί με τους Χένρυ Στηλ Όλκοτ και τον Ουϊλλιαμ Κουάν Τζατζ. Το έργο της υπήρξε ένα είδος ανοιχτής μύησης καθώς έδωσε τη δυνατότητα στον άνθρωπο του 19ου αιώνα να ενδιαφερθεί και να γνωρίσει θέματα που αφορούν στη μεταφυσική όψη της ζωής.

Ο προορισμός της ήταν να παρουσιάσει στη Δύση την πνευματική επιστήμη της απώτατης αρχαιότητας, τη Θεοσοφία, που επί αμέτρητους αιώνες ήταν ο μίτος που ένωνε την ανθρωπότητα με τη θεία γνώση. Για ένα έργο τέτοιας σπουδαιότητας απαιτείτο αποστασιοποίηση από τα πράγματα των αισθήσεων και επομένως μια καθάρια εσωτερική φύση που θα της επέτρεπε την ανάληψη της μεγάλης ευθύνης να εμφανίσει το θεοσοφικό έργο που, όπως η ίδια διαβεβαίωσε, της είχε ανατεθεί από τον Διδάσκαλό της.

Από παιδάκι παρουσίαζε οξυδέρκεια πνεύματος και εκπληκτικές ψυχικές ικανότητες για την ηλικία της. Ωριμάζοντας έγινε μια γυναίκα με δυνατή θέληση, ανεξάρτητη, ασυμβίβαστη και γενναιόψυχη, και έτρεφε μεγάλο σεβασμό για τη δικαιοσύνη. Είχε ακλόνητη πίστη προς την κυβερνούσα Δύναμη του σύμπαντος και ανυπέρβλητη αυταπάρνηση και αφοσίωση στο έργο που της ανατέθηκε από τους Διδασκάλους της Σοφίας να φέρει σε πραγμάτωση στη γη.

Η μητέρα της γνωστή συγγραφέας της εποχής της, έθεσε στα βιβλία της πολλές φορές το ζήτημα της θέσης της γυναίκας στη ρωσική κοινωνία και την έλλειψη ευκαιριών για τη μόρφωσή τους.

Η γιαγιά της μαζί με τον παππού της υπήρξαν από τους πρωτοπόρους του ρωσικού διαφωτισμού. Στη βιβλιοθήκη της γιαγιάς της η μικρή Έλενα είχε την ευκαιρία να μελετήσει σημαντικά έργα για την ιστορία, τις φυσικές επιστήμες, την αρχαιολογία, λαμβάνοντας έτσι γνώσεις που θα την βοηθούσαν αργότερα να αναλύσει με επιστημονικό τρόπο στη Δύση όσα θα μάθαινε κατά τη μαθητεία της στην Ανατολή. Έτυχε επιμελημένης μόρφωσης, έπαιζε όργανα και πιάνο με εξαιρετική ευχέρεια και χάρη, ζωγράφιζε θαυμάσια, και φημιζόταν για τη γλωσσομάθειά της. Ήταν ένα άτομο ιδιαίτερα χαρισματικό και διαβεβαίωνε πως είχε έντονη δίπλα της μια ισχυρή αόρατη παρουσία, που την προστάτευε και την καθοδηγούσε. Διηγούταν γεγονότα που είχαν συμβεί αιώνες πριν, στα μέρη και στα κάστρα που επισκεπτόταν και συχνά την άκουγαν να μιλά με αόρατες οντότητες.

Όμως οι ψυχικές της ιδιότητες ήταν μόνο μια κατάσταση που αργότερα έθεσε υπό τον πλήρη έλεγχό της, καθώς οι Διδάσκαλοί της επέμεναν στον έλεγχο των ψυχικών και στην ανάπτυξη των πνευματικών της ιδιοτήτων. Μέσω ησυχασμού στον Καύκασο και το Θιβέτ πέτυχε να αφυπνίσει τις πνευματικές δυνάμεις της και να ανασύρει τις γνώσεις που είχε συσσωρεύσει στη διάρκεια των περασμένων ζωών και μυήσεών της.

Η Έλενα Μπλαβάτσκυ ταξίδεψε σχεδόν σε όλον τον κόσμο, θα λέγαμε ότι η ζωή της υπήρξε ένα συνεχές ταξίδι που την έφερνε σε επαφή με πολιτισμούς πανάρχαιους, με απόκρυφες παραδόσεις, με γνώσεις και μνημεία αρχαίων λαών. Αυτή η συνεχής επικοινωνία με διαφορετικές νοοτροπίες, θρησκείες, πολιτισμούς και ανθρώπους την δίδαξε να είναι ανεκτική προς τις θέσεις των άλλων και την γέμισε με έναν πλουραλισμό γνώσεων, δύο καταστάσεις που αργότερα την βοήθησαν να πραγματώσει το θεοσοφικό έργο της.

Η αποστολή της ξεκίνησε, όταν το 1851, στο Λονδίνο, συνάντησε τον Διδάσκαλό της αναγνωρίζοντας στο πρόσωπό του τον μύστη με τον οποίο συνομιλούσε στα οράματά της από την παιδική της ηλικία. Το έργο που της ανατέθηκε ήταν να επαναφέρει μια όψη της θείας σοφίας στον κόσμο της Δύσης. Πολλά από τα επτασφράγιστα μυστικά γνωστοποιήθηκαν μέσω των βιβλίων και των άρθρων της και επηρέασαν τον υλισμό, τις προλήψεις και τις δεισιδαιμονίες της κοινωνίας των μόλις προηγούμενων αιώνων.

Ονόμασε Θεοσοφία, που ερμηνεύεται ως η σοφία των Θείων Όντων και με αυτόν τον όρο προσδιόρισε το έργο της. Η Θεοσοφία θεωρείται η κοιτίδα της Αλήθειας από την οποία πηγάζει η σοφία και η πνευματική επιστήμη της εκδηλωμένης ζωής. Η ανθρωπότητα όπως και το σύνολο της πλανητικής μας ζωής αποτελεί μία από τις φαινομενικές παρουσιάσεις της Μίας Ενδοκοσμικής Αρχής, ενώ τα όσα υπάρχουν πάνω στον πλανήτη ως μύηση, θρησκεία, επιστήμη, τέχνη και μυστική παράδοση είναι απόρροια αυτού του μεταφυσικού πυρήνα. Αυτές οι πνευματικές απορροές της Μίας Ύπαρξης εμφανίζονται ανάμεσά μας μέσω της αθάνατης σειράς των Μυσταγωγών και των Διδασκάλων της Σοφίας, οι οποίοι μεταλαμπαδεύουν την εσωτερική Πραγματικότητα στην ανθρωπότητα αποκαλύπτοντάς της σταδιακά τους νόμους και τους τρόπους που στηρίζουν την πνευματική της πρόοδο.

Η αποστολή της Έλενας Μπλαβάτσκυ ήταν να επαναφέρει στο παγκόσμιο προσκήνιο την ιδέα της Θεοσοφίας – μια ιδέα που ανανέωσε τη γνώση για την ενότητα της ζωής και ως εκ τούτου για την αδελφότητα των ανθρώπων – ενώ, ανασηκώνοντας ένα τμήμα από τον πέπλο της Ίσιδας, απεκάλυψε στην ανθρωπότητα και κυρίως στους Δυτικούς, τις απόκρυφες όψεις της ζωής μας που έως τότε υπήρχαν κρυμμένες συμβολικά στα μυστήρια και ήταν γνωστές μόνο στους ελάχιστους. Το έργο της έφερε στον κόσμο ένα τμήμα της Αρχαίας Σοφίας, προσαρμοσμένο στις ανάγκες της εξέλιξης του δυτικού ανθρώπου. Τον πληροφόρησε ως προς τις μεταφυσικές αιτίες και διαδικασίες του σύμπαντος και του ανθρώπου και τον συνειδητοποίησε ως προς την αιτία και τον σκοπό της ύπαρξής του πάνω στον γήινο πλανήτη.

Η Ε.Μπλαβάτσκυ, έγραψε και μίλησε για τους νόμους του Κάρμα και της Μετενσάρκωσης, για τη μεταθανάτια ζωή, για την επταπλότητα των αρχών και των πεδίων, για την απόκρυφη ζωή του πλανήτη και της ανθρωπότητας και κυρίως επανέφερε την ύπαρξη και το έργο της Πνευματικής Ιεραρχίας, της οποίας ο φωτεινός ίσκιος βρίσκεται συνέχεια ανάμεσά μας.

Η μεγαλύτερη επιτυχία της είναι πως έκανε αντιληπτό ότι πίσω από τα φαινόμενα υπάρχει ένα Θείο Σχέδιο που επιδιώκει σταθερά την πνευματική πρόοδο των ανθρώπων που πραγματοποιείται με προσωπική βούληση, προσπάθεια και εμπειρία. Αυτό το εξελικτικό σχέδιο προωθείται και στηρίζεται από Πνευματικά Όντα, τα οποία υπάρχουν και παραμένουν στην ανθρωπότητα προς χάρη της πνευματικής της εξέλιξης. Επεδίωξε επίσης μέσω της θεοσοφικής διδασκαλίας, να ενσταλάξει ενωτικές αρχές, τέτοιες ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να υπερβαίνουν τη χωριστότητα, το δόγμα και τη φανατική προσκόλληση στο προσωπικό.

Η ίδια έγραψε σε κείμενο που δημοσιεύθηκε μετά το θάνατό της στο περιοδικό Λούσιφερ, τεύχος Σεπτεμβρίου 1891:

«Υπάρχει ένας δρόμος κακοτράχαλος και γεμάτος αγκάθια, γεμάτος κινδύνους κάθε είδους, αλλά εντούτοις ένας δρόμος που οδηγεί στην καρδιά του σύμπαντος. Μπορώ να σας αποκαλύψω πώς να συναντήσετε Εκείνους που θα σας δείξουν τη μυστική είσοδο, που ανοίγει πάντα προς τα μέσα και κλείνει ερμητικά πίσω από τον νεόφυτο για πάντα.»

 Η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ υπήρξε ο πρόδρομος της Νέας Εποχής, ένας αγωνιστής της οικουμενικής ιδέας και σκαπανέας της Παγκοσμιότητας. Το έμβλημα-motto του Θεοσοφικού Κινήματος «η αδελφότητα των ανθρώπων» έγινε η βάση της συνύπαρξης και της αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων, και άμβλυνε την άγνοια και τη χωριστότητα προτείνοντας περισσότερη κατανόηση, συμπάθεια και αλτρουϊσμό.

Προσδιόρισε ως «Πρακτική Θεοσοφία» και «Ηθος» την εφαρμογή των θείων αρχετύπων στην καθημερινή ζωή. Θεόσοφος είναι αυτός που εφαρμόζει τα όσα προσδιορίζει ο εσωτερικός Νόμος. Η συμπεριφορά του θεόσοφου είναι το αποτέλεσμα συνδυασμού ήθους και γνώσης των εσωτερικών νόμων που διέπουν σύμπαν και άνθρωπο.

Η Ε.Π. Μπλαβάτσκυ δεν χαρακτήρισε ποτέ τον εαυτό της ως «αυθεντία», αλλά είπε πως είναι μόνο ο «αγγελιαφόρος» από τη Μεγάλη και Αρχαία Στοά των Διδασκάλων της Σοφίας και προσφέρει τις διδασκαλίες των Αδελφών της ανθρωπότητας ως «ένα μπουκέτο με λουλούδια που το μόνο δικό της σε αυτό είναι το σχοινί που τα ενώνει».
Τα κυριότερα έργα της είναι: «Αποκαλυμμένη Ίσις», «Η Μυστική Δοξασία», «Το Κλειδί της Θεοσοφίας» και «Η Φωνή της Σιγής». Συνέγραψε πληθώρα άρθρων στα περιοδικά «Θεοσοφιστής», «Λούσιφερ» και «Ατραπός», τα οποία είναι συγκεντρωμένα στους δεκατέσσερις τόμους των Collected Writings (Άπαντα).

Έφυγε από τη ζωή στις 8 Μαΐου, 1891, συμπληρώνοντας έως την τελευταία στιγμή παραγράφους στα κείμενά της. Οι Θεόσοφοι σε όλο τον κόσμο, τιμούν την ημέρα της αποχώρησης της ιδρύτριας του Θεοσοφικού Κινήματος προσκομίζοντας άνθη, ιδιαίτερα λευκούς λωτούς, και διαβάζοντας αποσπάσματα από τα βιβλία της.

Η τελευταία της επιθυμία και παραίνεση προς τους μαθητές της ήταν «Να κρατήσουν τον δεσμό αδιάσπαστο» εννοώντας τη μελέτη και τη διάδοση της γνήσιας θεοσοφικής διδασκαλίας όπως παραδόθηκε από την Καρδιά της Σοφίας.

Η επιθυμία της καταγράφεται στο Κλειδί της Θεοσοφίας όπου λέει:

«Αυτό το βιβλίο γράφηκε για τη μελέτη και τη διάδοση της Θεοσοφίας».

 ——————————————————

Ασπασία Παπαδομιχελάκη

 

 

Σημειώσεις:

  1. C.W. X.163 (Άπαντα)

  2. C.W. IX. 38

  3. C.W. VΙΙ, 169

  4. Theosophy Co., vol. II, p. 124